Köpekbalıkları okyanusun en kötü şöhretli yırtıcılarından biridir, ancak yunuslarla "çarpışmaktan" çekinirler.
Çoğumuz için yunuslar nazik hayvanlardır. Ancak yunuslar, özellikle sürüler halinde yüzdüklerinde tehdit altında olduklarında son derece saldırgan olabiliyorlar.
Yani bir köpek balığı bir yunus sürüsüyle karşılaştığında kolaylıkla yenilecektir. Ayrıca iki türün fiziksel özellikleri nedeniyle birebir mücadelede köpekbalıkları yunuslarla boy ölçüşemez.
Yunuslar, dikey konumdaki arka yüzgeçleri, yumuşak derileri ve esnek eklemleri sayesinde hızlı ve esnek hareket edebilirler. Yunuslar çoğu köpekbalığından daha hızlı yüzebilirler. Köpek balıklarının yüzgeçleri yatay konumda olduğundan yunuslara göre daha az esnektirler.

Yunusların çok sert, güçlü ve kalın burunları vardır. Bir köpekbalığına birkaç metre kala yunus saldırıya geçer ve burnunu köpekbalığının yumuşak karnına son hızla saplar. Bu çarpışma köpekbalığının ciddi iç yaralanmalarına, hatta ölümüne yol açabilir.
Köpekbalıkları yalnız avcılardır, yunuslar ise sürüler halinde dolaşırlar. Sürüdeki yunuslardan biri tehlikede olduğunda, diğer yunuslar onu korumak için dışarı çıkarlar.
Katil balinalar yunus ailesinin en büyük üyeleridir. Yiyecek kıtlığı yaşandığında büyük beyaz köpek balıklarını da avlarlar. Katil balinalar güçlü kuyruk yüzgeçlerini kullanarak köpekbalıklarını ters çevirip hareketsiz hale getiriyor ve ardından yemeklerinin tadını çıkarıyorlar.
Köpekbalıklarının çok aç olduğu veya yiyeceğin az olduğu bazı durumlarda, köpekbalıkları sürüden uzaklaşan yunuslara saldırabiliyor.