NASA bilim insanları, ilk kez Dünya'yı çevreleyen, atmosferin bir kısmını uzaya doğru iten görünmez bir enerji alanı keşfetti.
Dipol elektrik alanı adı verilen bu görünmez enerji alanı, NASA'nın Endurance yörünge altı roketi tarafından tespit edildi.

Dipol elektrik alanı, bilim insanları tarafından 60 yıl önce hipotez olarak ortaya atılmış olup, tıpkı manyetik alan ve yer çekimi gibi Dünya için anahtar bir rol oynadığına inanılıyor.
Bilim insanları, dipol elektrik alanlarını incelemenin, gezegen atmosferlerinin nasıl evrimleştiğini ve işlediğini daha iyi anlamalarına yardımcı olacağını umuyorlar. Bu keşif, araştırma ekibi tarafından 28 Ağustos'ta Nature dergisinde yayımlandı.
Güneş'ten gelen ultraviyole ışınım, Dünya atmosferinin iyonosfer adı verilen katmanında (yerden 60-300 km yükseklikte bulunur) bulunan atomlarla etkileşime girerek, onların elektron kaybetmelerine ve iyonlara dönüşmelerine neden olur. Teoride bu süreç, gezegenin etrafında "kutup rüzgarı" veya Dünya atmosferinden uzaya doğru akan parçacık akışı şeklinde var olan hafif bir elektrik alanı yaratır.
Bu tür elektrik alanlarının varlığına dair ipuçları ilk kez 1968 yılında Güney Kutbu ve Kuzey Kutbu etrafında yörüngede dönen uzay araçları tarafından tespit edildi.
Araştırmacılar, Dünya atmosferinin bir kısmının, özellikle güneş ışınlarıyla ısındıktan sonra uzaya kaybolduğunu öngörüyor.
Ancak kutup rüzgarları ısınmayan, ancak yine de ses hızını aşacak hızlarda hareket eden soğuk parçacıklar içerir. Öyleyse bir şey atmosferden bu parçacıkları çekiyor olmalı.
Araştırmacılar, kutup rüzgarlarının kökenini araştırmak için Kuzey Kutbu yakınlarındaki Svalbard'daki bir fırlatma sahasından Endurance roketini fırlatıyor. Roket, yerden 768,03 kilometre yüksekliğe taşındı ve 19 dakika sonra Grönland Denizi'ne indi.
Endurance'ın 518 km'lik bir menzilde topladığı veriler, bir saat pilinin gücüne yakın olan 0,55 voltluk voltaj değişimlerini gösterdi. Bu voltaj farkı, güneş rüzgarındaki en bol bulunan parçacıklar olan hidrojen iyonlarını, yer çekiminden 10,6 kat daha güçlü bir kuvvetle itiyor. Bu kuvvet, atmosferik parçacıkları süpersonik hızlarda uzaya fırlatmaya yetecek kadar güçlü. Mekanizma, atmosferi uzaya doğru taşıyan bir konveyör bandına benziyor.