Rüzgâr tüneli, nesnelerin içinden geçen hava akışını simüle eden ve sayısız uçak ve roketin aerodinamiğini test etmeye yardımcı olan bir makinedir.
Sistem, havanın güçlü bir fan gibi çeşitli yöntemlerle içeri verildiği uzun ve dar bir borudan oluşur. Tüpün içerisinde test edilecek model veya nesne bulunur.
Gelen hava akışı kontrol edilerek, rüzgar hızı gibi farklı koşullar altında nesne üzerindeki etkisi incelenecektir.
Rüzgar tünelleri ilk olarak 19. yüzyılın sonlarında geliştirilmiş olup günümüzde birçok endüstride yaygın olarak kullanılmaktadır. Interesting Engineering, günümüzde mevcut en güçlü rüzgar tünellerinin bir listesini derledi.
1. JF-22

Pekin'in kuzeyindeki Çin Bilimler Akademisi Makine Mühendisliği Enstitüsü'nde (IMCAS) inşa edilen JF-22, dünyanın en güçlü hipersonik rüzgar tüneli olma özelliğini taşıyor. JF-22'nin çapı 4 metre olup Mach 30'a (37.044 km/s veya 10,3 km/s) kadar hıza ulaşabiliyor.
JF-22, birbirini yansıtan ve borunun içindeki bir noktada birleşerek yüksek hızlı bir gaz akışı oluşturan şok dalgaları üretmek için zamanlanmış patlamalar kullanır. JF-22, dünyanın en büyük hidroelektrik barajı olan Üç Boğaz Barajı'nın kapasitesinin yüzde 70'ine eşit olan 15 gigavat (GW) güç sağlayabiliyor.
2. JF-12
JF-12, 25.000 m ile 50.000 m arasındaki irtifalarda, Mach 5 (6.174 km/s) ile Mach 9 (11.174 km/s) arasında uçuş koşulları yaratmak için şok dalgalarını kullanan açık devre bir rüzgar tünelidir.
JF-12, 2008-2012 yılları arasında IMCAS'a bağlı Makine Mühendisliği Enstitüsü tarafından inşa edildi ve Çin'in DF-ZF hipersonik kayma aracının (HGV) geliştirilmesinde önemli rol oynadı.
3. T-117 TsAGI Süpersonik Rüzgar Tüneli

T-117 TsAGI, 1970'lerde Rusya'nın Moskova kentindeki Merkez Hidro-Aerodinamik Enstitüsü'nde inşa edilen büyük bir süpersonik rüzgar tünelidir.
Sistem, üfleme prensibiyle çalışıyor, yüksek basınçlı gaz, rüzgar tünelinde kalan alana hızla verilerek bir hava akımı yaratılıyor. Gaz akımı, deneye bağlı olarak çıkarılabilen iki ayrı elektrikli fırınla ısıtılır.
T-117 TsAGI, Mach 5 (6.174 km/s) ile Mach 10 (12.348 km/s) arasında test hızları üretebiliyor ve hipersonik araçların uçuş sırasında karşılaştığı yüksek sıcaklıkları simüle edebiliyor.
Federasyon uzay aracının hipersonik uçuş modu 2018 yılında T-117 TsAGI tarafından test edildi. Bu, Rus uzay ajansı Roscosmos'un, düşük Dünya ve ay yörüngesindeki çeşitli görevlerde Soyuz uzay aracının yerini alması için yürüttüğü bir projedir.
4. Hipersonik Tünel Tesisi (HTF)
Hipersonik Tünel Tesisi (HTF), Mach 5 (6.174 km/s) ile Mach 7 (8.644 km/s) arasındaki hızlarda büyük ölçekli hipersonik emişli tahrik sistemlerini test etme ve gerçek dünya irtifalarını (36.500 m) simüle etme konusunda uzmanlaşmıştır. Tesis, Ohio'daki Sandusky'de bulunan Glenn Araştırma Merkezi'nin içinde yer alan NASA'nın Neil Armstrong Test Tesisi'nde bulunuyor.
HTF’deki test alanı 3,05 m ile 4,27 m arasında ayarlanabilir. Burada grafit çekirdekli termal şarj fırını, azot gazını ısıtıp, daha sonra oda sıcaklığında oksijen ve azotla karıştırarak gerçek oranlarda kirlilik içermeyen yapay hava üretebiliyor. Testin özel şartlarına göre yapay havanın sıcaklığı kontrol edilir. Çalışma koşullarına bağlı olarak HTF her 5 dakikada bir çalışabilir.
5. Üniter Plan Rüzgar Tüneli (UPWT)
Üniter Plan (UPWT), Kaliforniya'daki Moffet Field'da bulunan NASA'nın Ames Araştırma Merkezi'nde bulunmaktadır. 1955 yılında tamamlanan tünel, hem konvansiyonel uçakların (ticari ve askeri) hem de uzay araçlarının test edilmesine yardımcı olmak üzere tasarlandı.
UPWT, üç kapalı devre rüzgar tünelinden oluşmaktadır: 3,4 x 3,4 m ses altı rüzgar tüneli (TWT), 2,7 x 2,1 m ses üstü rüzgar tüneli ve 2,4 x 2,1 m ses üstü rüzgar tüneli. Bu rüzgâr tünelleri, 7 bin 200 voltta çalışan dört adet 65 bin beygir gücünde, sarılı rotorlu elektromanyetik motorla çalıştırılıyor.
Son rüzgar tüneli Mach 3.5'a (4.321 m) kadar hızlara ulaşabiliyor.
UPWT, Boeing'in F-111 savaş uçağı ve B-1 Lancer bombardıman uçağı gibi uçak filosunun geliştirilmesinde önemli bir rol oynadı.